Ook deze nacht weer meerdere keren wakker. Steeds ben ik dan verbaasd door het vervreemdend, zware gevoel aan mijn rechterzijde. Het lijkt alsof er een gezwollen vleesklomp ligt die niet van mij is. Mijn rechterflank is verworden tot een hinderlijk, pijnlijk en onherkenbaar stuk lijf, dat blijkbaar toch nog steeds bij me hoort. Ik wil me nog eens lekker omdraaien en me naar je toekeren; echter dat verhaal gaat niet op: keren naar mijn rechterzijde is één van de dingen die tot de onmogelijkheden is gaan behoren.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Posts
No comments:
Post a Comment