De zomer van 2009

Foto: zomervakantie 2008 in Zweden

21 Juni, de langste dag; een namiddag en avond waarin heerlijk gegeten, enorm gelachen, een avond vol spel en fijne gesprekken.

De regen ligt achter ons, het is windstil en de lucht is strakblauw; het blijft nog wel even licht.

Opnieuw is het zomer: zon, zee, strand, terrasjes, wandelingen in het bos, lange zomeravonden, festivals in de openlucht, vakantie etc.

Voor velen zal deze zomer echter geheel anders verlopen dan zij waren gewend. Mensen die iemand hebben verloren, kampen mogelijk met het vinden van nieuw evenwicht en verbazen zich misschien nog elke dag dat hun geliefde er niet meer is; de leegte en stilte waar zij mee kampen kan onverdraaglijk zijn. Mensen die ongeneeslijk ziek zijn en weten dat dit mogelijk hun laatste zomer kan zijn; hoe zullen zij de langste dag beleven? 

Wat een tegenstelling tussen hun leven en dat van de rest van ons, die nog even door mogen 'spelen'. Wie staat daarbij eigenlijk op het toneel en wie kijkt slechts toe?

Wat maal ik nog om mijn zomer vol chemokuren, beroerdigheden en mijn verlangen naar een gewone zomer, waarin je heerlijk kunt bijtanken?!

Het leven lijkt wel op een rit in de achtbaan, heen en weer roetsend tussen 'Carpe Diem' en 'Memento Mori'.