Mijn tandarts is een stoere kerel, die me jarenlang heeft bestookt met hoe ik mijn gebit moet verzorgen. Mijn tanden waren vroeger akelig wit, daar was nooit de juiste kleur bij te vinden als er eens 'gevuld' moest worden. Wit, maar toch een zwak gebit. Het glazuur is dan ook in aanleg, in het geheel niet sterk.
Even over het stoere: ik kwam mijn tandarts tegen bij de openbare Tai-Chi sessies in het park naast de deur. Dat had ik helemaal niet achter hem gezocht. Hij blijkt fervent aanhanger te zijn, en al niet minder dan om de filosofische gedachte die erachter schuilt. Iedere keer als ik nu op bezoek kom prijst hij Tai-Chi bij me aan en helemaal na de borstamputatie. Ik zou er nieuw evenwicht door kunnen vinden, dus wie weet, ik vind het eigenlijk wel zalig om op rustige wijze te bewegen en aan balans te werken.
Vandaag ging ik voor controle. Chemo staat bekend om haar verwoestende werking op het gebit. Aangezien mijn mond constant droog staat en ik weinig tot geen speeksel meer aanmaak, loop ik zeer grote kans op het verslechteren van mijn gebit.
Daarom heb ik mij meer dan ooit toegelegd op mondhygiene en flos & poets ik me een biet. In tegenstelling tot wat de folders over chemokuren vermelden. Die geven namelijk aan maar niet te flossen, dit om bloedingen en ontstekingen te voorkomen. Mijn intuitie had het juist, de tandarts was het met mijn strategie eens.
En het heeft wat opgeleverd?
Géén Gaatjes!
Ik kon de tandarts wel zoenen!
Wel kreeg ik van hem de tip géén frisdranken of sappen meer te drinken en slechts één keer op een dag 'zuur' (bijvoorbeeld fruit) tot me te nemen. Lastig, want door al die chemo's ben ik zo tegengedronken in water, dat het me mijn neus uitkomt, ik word al misselijk als ik het zie.
Komaan, ik moet mijn verbeelding toch maar weer eens wat bijstellen, en opnieuw water leren drinken.
Op naar de volgende controle!
Posts
No comments:
Post a Comment