De afgelopen tijd spreekt voor zichzelf; ik kom nu weer een beetje bij, al ben ik nog geen vriendjes met mijn maag en poets ik nog steeds zittend mijn tanden, dit om niet van mijn stokje te gaan.
Afgelopen periode weer liefderijk opgevangen door mijn moeder en haar man, dat maakt het allemaal wat draaglijker.
Gisteravond stond in het teken van afscheid van een goede vriendin die samen met haar ega naar Zimbabwe vertrekt (op vakantie in hun prachtige luxe bungalow aan de bosrand? klik dan hier); opkrabbelen uit misère; een prachtige zomeravond; lang buiten zitten en geweldig genieten van het samenzijn met mijn kinderen.
Ook een Woordwolk maken klik dan hier
Posts
No comments:
Post a Comment