De vierde kuur zit erin!

Gelukkig mijn bloedwaarden waren weer in orde  en de oncoloog is nog even naar mijn been komen kijken en gaf ook daarvoor het fiat de kuur aan te gaan. Zij denkt overigens dat ik een lichte tromboflebitis heb.

Het goedje zit er weer in en het aanprikken ging gelukkig goed. Ik voel me nu lichtelijk belabberd, wat misselijk en verlies op dit moment veel vocht. Maar voor de rest gaat het best goed, de hele middag verder geslapen en nu doe ik het kalm aan.  Buiten waait een lekker windje dus dat is goed te doen.

Tijdens de chemokuren zit je ook gelijk wel met je neus in de boter. Allemaal zieke mensen om je heen. Aardige mensen, soms erg emotioneel en vandaag trof ik minstens vier mensen die ongeneeslijk ziek zijn. Dat was een droevig feit. Ook was er een vrouw die tien jaar geleden een milde vorm van borstkanker had gehad en nu uitzaaiingen in haar botten had, triest. 

Ik heb de verhalen toch maar weer achter me gelaten. Iedereen is anders en het overgrote deel van de mensen met wie het wel goed gaat zie je daar natuurlijk niet.

Bij mij zit de vierde kuur er in en ik hoef er na deze nog maar twee te gaan en dat is een prettig idee, want daarmee komt het einde van die vreselijke chemo al in zicht. Op naar 21 juli, kuur nummer 5!